liść

a gdyby tak oderwać się od wszystkich zasad i norm które przyjąłem...

czy nadal byłbym tym samym zielonym liściem, który pragnie spaść na czystą wodę wieczności?

a może uniósłbym się pragnąc szybować wyżej i wyżej do gwiazd by zerwać je z firnamentu marzeń?

a może wyschnąwszy w promieniach gorącego sierpniowego słońca spadłbym w listopadowe błoto jesieni?

dziś jeszcze ze strachem kurczowo trzymam się twardej i ciężkiej gałęzi. 

dziś jeszcze zbyt wcześnie by dać odpowiedź.

dziś już za późno na to bo niektóre gwiazdy zbyt szybko spadły...

Origami

Składając origami swojego życia często się gubię.

Szkoda, że nikt nie dał konkretnej instrukcji do tego by ułożyć pięknego ptaka.

Zginając papier codzienności mnę każdą chwilę z siłą 24 godzin licząc że kolejne zagięcie ukaże inną drogę.

A czasem siadając na krześle refleksji spoglądam na tę wygniecioną kulę papieru i widzę w niej człowieka, takiego zwykłego z szarej gazety.

Trochę taki bezkształtny spogląda wybałuszonymi oczkami z przerażeniem, ze znowu ktoś będzie chciał go upiększać. 

A origami to sztuka tak jak życie... Bo gdy bierzesz do ręki kartkę to wiesz że nie będzie miejsca na pomyłki. Że to zabawa, w której nie będzie próby generalnej.

Że gdy zegniesz papier nie w tym miejscu co trzeba możesz coś zniszczyć albo zyskać.

Tak więc składając origami swojego życia liczę na to że gdy umierając spojrzę na swoje dzieło zobaczę siebie i będę mógł umrzeć spokojnie